پیوست این یادداشت سندی که حاوی یک اعتراض مدنی از سوی جمعی از شخصیت های سیاسی و فرهنگی و فعالان مدنی و حقوق بشری است به دسترس تان قرار می
گیرد. این سند تا کنون ده امضا که شامل داکتر سپنتا وزیر خارجه، داکتر
سیما سمر، وکلای پارلمان، فعالان حقوق بشری، وزیر تحصیلات عالی، جمعی از استادان دانشگاه، روزنامهنگاران و سایر فعالان مدنی است کمایی نموده و
قرار است تا شام امروز جریان ثبت امضاها تکمیل و فردا روز چهارشنبه به
دست نشر سپرده شود."
این قسمتی از ایمیلی بود که این روزها مرتب از دوستان مختلف برای من فرستاده می شد وخواسته شده بود تا دیر!!!! نشده به این جریان بپیوندم تا مبادا وقت از دست برود!؟
یا این دوستان عزیز این قدر سطح هوش بالایی دارند یا من مشکل فهمیدن دارم( اگر این طور است حتما به من بگویید)
خوب! این خانم ها و آقایانی که شما مدعی هستید که معترض به این قوانین هستند تا الان کجا به سر می بردند؟ آیا در کره دیگری بودند؟
آیا وزیر محترم خارجه از جریان نگارش و تصویب این قانون با خبر نبوده است؟
آیا خانم سیما ثمر به عنوان مدافع حقوق بشر در افغانستان باید از رسانه های خارجی بشنود که در کشورش چه قوانینی تصویب شده است؟
آیا وکلای پارلمانی که شما می گویید در زمان تصویب قانون در پارلمان حضور نداشتند؟
و...
کل این جریان بیشتر شبیه شوخی بزرگی دارد اتفاق می افتد( افتاده است)
قانون یک شبه نوشته نشده است،این آقای محسنی هم نمی توانسته تنهایی آن را از کمیسیون به صحن پارلمان و بعد هم دفتر ریاست جمهوری وکجا وکجا ببرد!
دوستان عزیز خواهش می کنم بیشتر از این باعث خنده ما نشوید!
جدیدترین قسمت این فکاهی هم این است که انتشار اصل قانون از طرف یک موسسه خارجی صورت گرفته است.